Verslag van de eerste 4-meiherdenking op VRA

4 Mei herdenking

Op initiatief van het bestuur kwam een aantal van 20 leden en belangstellenden in het clubhuis bijeen om de gevallenen van 40/45 te herdenken. De bestuursleden Jelger Gustafsson, Theo Lindemann en Harold Horsman hoorden hoe ons lid, schrijver en cricketkenner Harry Oltheten een aantal biografieën had verzameld om de gevallenen, voor het merendeel al lang vergeten, opnieuw een gezicht te geven. Zijn lezing vindt de lezer hierbij. Daarna ontvouwde zich een levendige discussie over de vraag waarom de sportbestuurders tijdens de oorlog op de eis van de Duitsers ingegaan waren, om de wedstrijden gewoon doorgaan te laten vinden op voorwaarde dat de Joodse leden uit de club gezet werden. In zijn algemeenheid werd toegegeven dat achteraf dat soort beslissingen makkelijk en lichtvaardig te nemen zijn. Max de Bruin sr. onthulde dat bij AFC/ACC een aantal jaren geleden grondig onderzoek gedaan is naar de verdwenen leden in de oorlog. Er is nu zelfs een boekwerk met 27 gesneuvelde leden en er is 4 mei al jarenlang een bijeenkomst.

Max de Bruin (90) vond het een goed initiatief om hier landelijk bij alle clubs aandacht voor te vragen.
Steven van Hoogstraten, door werkzaamheden niet aanwezig, zegde toe bij HCC de draad te gaan oppakken. Bij zijn weten gebeurde er bij zijn club niets op dat gebied. De ook aanwezige HCC-er Sjoerd Keilholz kon dit beamen. Erik Westerink maande tot voorzichtigheid. Natuurlijk zeg je ‘nee’ tegen de stelling: hadden wij doorgespeeld onder de Duitse voorwaarde om Joodse leden uit de club te verwijderen. Maar je kent niet alle details, de eventuele dreigingen waar de sportbestuurders onder gebukt gingen. Floris Kappelle beaamde dit. Zijn grootvader was voorzitter van VRA in de bezettingstijd. Later hebben zij het er samen nooit over gehad over die verschrikkelijke dilemma’s.

Tom van Nierop (90) wist zich ter herinneren dat de Joodse leden het VRA nooit kwalijk hebben genomen dat de vriendschappen bleven bestaan en dat de Joodse leden na de oorlog meteen weer lid werden.

Thijs Vermeulen maakte de vergelijking met de latere Apartheid. De blanke spelers uit Zuid Afrika hadden geen enkel bezwaar om in Nederland tegen gekleurde spelers te spelen. Alleen de regering verbood dat. Om die reden kwam er een Zuid Afrikaans team naar Nederland onder de schuilnaam White Elephant. Het kostte de organisator van de wedstrijd, John Wories een jarenlange boycot voor Zuid Afrika. Ook Tom Matena matigde tot voorzichtigheid tot voorbarige en harde conclusies.

De hele discussie greep kersverse bondsdirecteur, Huib van Walsem meer aan dan hij voor mogelijk had gehouden, net zoals Roland Lefebvre had hij er nooit grondig over nagedacht. Hij zei toe er over te gaan nadenken en met het NOC te zullen bespreken of de KNCB een keer in aanmerking kan komen voor de nationale herdenking bij het Olympisch stadion in Amsterdam zoals dit jaar de hippische sport in te spotlight heeft gestaan.
Goed om te zien hoe diverse clubs met elkaar van gedachten wisselden en elkaar vonden op precaire onderwerpen.

Ben benieuwd hoe volgend jaar 4 mei binnen de cricketwereld herdacht gaat worden.

John H. Wories